A canción coa que comezamos o ano é: "A saia da Carolina".
A música tradicional chegou aos nosos días pasando de xeración en xeración por
medio da transmisión oral. Pensade que todos os dispositivos de
gravación que temos hoxe en día non existían hai anos, logo a única
forma de que estas cancións chegasen aos nosos días era a través da
fala.
B- COPIAMOS A SEGUINTE PARTITURA NO CADERNO.
Prestade moita atención á liña ou espazo no que está colocada cada figura para evitar copiar, e tocar, notas incorrectas.
C- FRAUTA.
Unha vez a teñades ben copiada, pasade a practicar esa melodía coa frauta. Aqueles que teñades algunha dúbida sobre a posición dalgunha nota, picade na frauta e logo ide a "notas más comunes" para refrescar a memoria.
4º CURSO - 1.1
14 - 18 DE SETEMBRO
Bo día!
A- CANTAMOS: ONDE LLE PUXO A MAN ?
B- A DURACIÓN DO SON.
A duración é unha das características que nos serven para clasificar os sons. Segundo a duración clasificamos os sons en curtos e longos.
Pensade, por exemplo, no ruído que fai un libro ao caer ao chan ou o que escoitamos cando soa o timbre para entrar na escola. Son igual de longos? Cal dura máis? Sen dúbida o timbre da escola é o que máis dura dos dous.
Pois ben, esa característica do son, é a que coñecemos por duración.
Na linguaxe musical a duración dos sons representámola coas figuras e, a cada unha, correspóndelle o seu silencio:
C- FRAUTA.
Agora toca repasar a posición das notas na frauta dende o Do ata o Dó.
Recordade a forma de colocar o corpo, de coller a frauta e de soprar:
1- Lombo dereitiño.
2- Man esquerda arriba co polgar no burato traseiro.
3- Man dereita abaixo co seu polgar nas raias.
4-Tapade os buratos coas xemas dos dedos sen premer demasiado neles.
5- Sopramos amodiño para que a frauta soe doce.
Se o son da frauta non é doce, seguramente será por tapar mal os buratos ou por soprar demasiado forte. Sede pacientes e practicade doce minutiños cada día.
5º CURSO 1.1
14 - 18 DE SETEMBRO
Bo día !!
A- CANTAMOS.
A canción coa que comezamos hoxe é: A Rianxeira.
B- FALAMOS DO NOSO FOLCLORE.
A partires desta canción tradicional, falamos da importancia da tradición oral no noso folclore.
Neste caso estamos ante unha canción de temática mariñeira, de aí a cantidade de vocabulario que nos recorda ao mar:
Ondiñas.
Rianxeira (topónimo de Rianxo).
Embarcar.
Marear.
Barquiña.
Ribeira.
Area.
A transmisión oral foi a ferramenta grazas á que as nosas cancións de sempre foron pasando de xeración en xeración dende os tempos dos nosos antergos. Pensade que actualmente temos moitos e moi variados medios de comunicación, pero hai moitos anos estes medios non existían e a única forma de transmitir o coñecemento era a través das historias que ían contando os nosos antergos aos seus descendentes a carón da lareira.
Grazas a esa tradición oral chegaron aos nosos días diversas manifestacións artísticas como os contos, as lendas, as cancións os bailes... e, como parte imprescindible de toda esa cultura, chegou tamén a nós a muiñeira.
Os muíños foron un lugar de traballo no que se mataba o tempo de espera cantando e, cando se podía, bailando. Unha das teorías di que destes tempos de espera naceu a muiñeira, aínda que hai quen di que esta teoría é improbable pola propia localización dos muíños. En calquera caso é innegable que en Galicia temos unha grande variedade de bailes e cantos asociados ás diversas labores do campo e, gracias ás muiñadas, moitos deles chegaron aos nosos días.
C- AUDICIÓN.
Agora deixo por aquí un exemplo de muiñeira: Muiñeira de Lugo.
(Recordade que unha audición require atención plena ao que se escoita)
3º CURSO 1.1
14 - 18 DE SETEMBRO
Bo día !
A- CANTAMOS.
Agora deixo por aquí esta versión de "Cantajuegos". está en castelán pero a melodía é a mesma así que... "a practicar"
B- COLLEMOS A FRAUTA.
Agora toca coller a frauta e comezar a practicar cousiñas deste bonito instrumento:
1- Lombo ben dereitiño.
2- Man esquerda arriba.
3- Man dereita abaixo.
4- Polgar esquerdo tapando o burato traseiro.
5- Polgar dereito nas "raias"
Agora, coa frauta ben collida, facemos a ambulancia coas notas SI e LA.
Recordade que debemos soprar moi suave para que o instrumento soe moi doce.
C- ELEMENTOS DO SON.
O son ten catro elementos:
1- Timbre.
É a característica que nos permite recoñecer "o que soa" como por exemplo: a voz dunha amiga, unhas chaves que caen ao chan ou alguén que peta na ventá.
2- Duración.
É aquela cualidade que clasifica os sons en curtos (un libro que cae ao chan) ou longos (o timbre do noso colexio).
3- Intensidade.
É outra característica gracias á cal podemos clasificar os sons en fortes (un estoupido) ou débiles (o canto dun paxariño).
4- Altura.
Grazas a altura clasificamos os sons en graves (a voz dun home) ou agudos (a voz dun bebé).
